Eylül’de SALT Ulus’ta: Emre Hüner / Joanna Rajkowska

Joanna Rajkowska Props found at Zazadin Han [Zazadin Hanı’nda buluntu dekor], VI 2009 Żak | Branicka, Berlin ve l'étrangère, Londra izniyle

Sanatçılar Emre Hüner ve Joanna Rajkowska’nın birbiriyle diyaloğa giren işleri 22 Eylül-12 Kasım’da SALT Ulus’ta bir araya geliyor. Bu, her iki sanatçının da Ankara’daki ilk sergisi olacak.

Sergide, Hüner’in Sürekli Ada Sonsuz Araç (2015) işinden bir dizi seramik heykel ile yine aynı yıl ürettiği, Hipnoz Sonrası Mabedi adlı çizimleri gösterilecek. Sanatçının işleri genellikle modern sanayinin çürümeye yüz tutmuş yapıları ve arkeolojik yapılar ile distopik diyarlara gönderme yapar. Hüner, tuhaf boyutlu yerlerle değişken zaman ve coğrafyaların birbiriyle bağdaşmayan kalıntılarını yeniden canlandırır. Yakın tarihli seramik heykelleri, zarif yüzey dokuları ve işaret ettikleri çetin, yaşanmazlıkla çevrili coğrafyalar arasında belirsiz bir gerilim barındırır. Her bir heykel, kurgusal bir topoğrafya ile geleceğe dair çekici ve bir o kadar da endişe verici olan nafile bir önseziyi çağrıştırır; formları, tanıdık olmakla birlikte tüm tanımlamalara karşıttır.

Rajkowska’nın katmanlı pratiği de benzer bir şekilde, belirli bir yeri belirtmeyen ama meçhul suçların tanıkları olarak tarihî bir ağırlığı paylaşan peyzajları tasvir eder. Serginin merkezindeki işlerden Props found at Zazadin Han [Zazadin Hanı’nda buluntu dekor], sanatçının 2009’da Konya’daki Zazadin Hanı’nda keşfettiği, bir televizyon dizisi çekimlerinden geriye kalan dekorun fotoğraflarından oluşur. Han içinde yığılı nesneleri tek tek dışarı çıkararak fotoğraflayan Rajkowska, geçici nitelikteki bu aksesuarların olası anlamlarına odaklanır. Aynı yıl üretilmiş olan, Untitled [İsimsiz] adlı diğer fotoğraf serisinde ise, Konya çevresinde karşılaştığı, inşaatı tamamlanmamış yapıların akıldan çıkması güç hâllerini belgeler. Sanatçıya göre bu yapılar, ülkenin başarısızlığa uğrayan modernleşme hayallerinin simgeleri ve ayrıca, insan yapımı her şeyin nihayetinde doğanın hâkimiyetine teslim olmasının göstergeleridir.

Başarısızlık, mutasyon ya da öngörülemez hata gibi fenomenler, aynı zamanda gelişme için itici birer güç olarak yorumlanabilir. Rajkowska, yaşamın sürekli yükselen bu evrimsel katmanlarını, doğal ile yapay dünya arasındaki gerilimin materyaller, doku ve dilden oluşan bir kompozisyonla birleştiği neon heykellerle ifade eder.

Emre Hüner Sürekli Ada Sonsuz Araç #2 2015 Fotoğraf: CHROMA Sanatçı ve Rodeo, Londra izniyle
Emre Hüner
Sürekli Ada Sonsuz Araç #2
2015
Fotoğraf: CHROMA
Sanatçı ve Rodeo, Londra izniyle

Sergideki yoğun kuşku ve belirsizlik hissiyle birlikte, Forcing a Miracle [Bir Mucizeyi Zorlamak] (2012) videosu ve Sumpfstadt (Swamptown) (2012) duvar kâğıdı, gerçeklik imgesini bulandırarak doğanın iyileştirilmesi fikrine dayanır. Kalıcı bir müdahale olarak tasarlanan Sumpfstadt, tarihi doğanın gücüne devreden bir habitat projesidir. Rajkowska, manzarayı insanların politik öznelliklerini aktardığı bir geçmiş suçlar alanı olarak değerlendirir. Ancak, Sumpfstadt işiyle odaklandığı bu alanı insan öncesi hâline döndürmek üzere, dirilişi temsil eden bir form, el değmemiş şekilde kalacak bir “imkânsız anıt” yaratmayı amaçlamıştır.