ReFrame Atölyesi PUPA 3.0 Kapsamında GEBZE’de Gerçekleştirildi…

Dokuz katılımcı, iki yürütücü ile düzenlenen ReFrame atölyesi 12-13-14 Haziran’da MİTA’nın düzenlediği PUPA 3.0 kapsamında Gebze Teknik Üniversitesi’nde tamamlandı.

Atölyeye hazırlık sürecinde öncelikle anısal değerini yitirerek çöp duruma geçmiş fotoğraflar toplandı. Bu toplama evresinde çeşitli fotoğrafların yanı sıra gerçek bir karaktere ait fotoğraf koleksiyonu bir bütün olarak alınarak atölye malzemesi olarak masadaki yerini aldı. Bu süreçte öncelikle çöp durumunda olan fotoğraflarla ilerleyen süreçte duygusal bir bağ kurularak çöp kavramı üzerine tekrardan düşünme fırsatı doğdu.

Atölyenin ikinci kısmında ise ele alınan bu fotoğraf albümünün birincil yakınları ile olan ilişkisi son bulduğu için içerdiği kişi, mekan, atmosfer gibi başlıklar birbirinden kopartılarak yeni bir hikaye doğrultusunda bir araya getirildiler. Hikaye, sonrasında görselleştirilerek önce kurgusu oluşturulup daha sonrasında “stop-motion” yöntemi ile video formatına getirildi.

Ekip:
Yasin Bal (yürütücü)
Furkan Koçoğulları (yürütücü)
Ayça Zümrüt
Zeynep Köse
Büşra Karakaş
Rana Özkan
Burak Can
Betül Yalman
Durmuş Alper Aksu
Yusuf Arslan (ekip)
Betül Özkan (ekip)

“Şık giyimli, yedi adam. Hepsi çok heyecanlı. Dördü merdivene oturmuş, üçü de ayakta. İçlerinden biri 50 yaşlarının ortalarında, başı öne eğik, düşünceli. İki yakın arkadaş kol kola girmiş. Oturanlar çoktan poz vermiş, ayaktakiler meşgul ya da çok oralı olmak istemiyor. Belli ki oturanlar poz verme konusunda daha ısrarcı…

Arkasındaki nottan anlaşılacağı üzere bu fotoğrafın çekilmesinin üzerinden yarım asırdan fazla bir süre geçmiş. Arkasına not düşülmüş bir fotoğraf, mutlaka birileri için değerli midir? Eğer değerli ise nasıl bu fotoğraf bir çöp kutusuna atıldı? Yanlışlıkla mı? Yeterince eskidiği için mi ya da bir değeri kalmadığından mı? Ya da fotoğrafın yeni sahiplerinin eline geçmiş olması? Fotoğraftaki karakter deneyimlerinin artık geçerli olmaması? ya da fotoğraftakilerin artık varolmaması da çöpü boylamanın bir diğer nedeni olabilir mi? Ya da bu fotoğrafı çektiren duyguların yerini başkalarına bırakması mı?

Fotoğraflar doğaları gereği çerçevesinde bulunan bağlamı ve karakterleri dondurarak nesneleştirirler. Bu işlem fiziksel çevreyi kapsadığı gibi bireylerin ruh halleri ve anlık deneyimlerini de kapsar. Öyle ki bu deneyim zaman sınırlarını aşarak sonrasında birey ve toplum üzerindeki etkisini de sürdürür.”

ReFrame atölyesi, objektifin sınırlarını çizdiği çerçeveleri deforme ederek fotoğraflarda bulunan bağlam ve karakterler arasındaki bağı kopartmayı, onların zaman ile olan ilişkisini tekrardan ve tekrardan sorgulamayı hedefliyor. Bağlamın ve atmosferin etkisinde öznel bir deneyim yaşayan bireyi ve çevresini yeniden kurgulayarak ona hiç yaşamadığı  belki de hiç yaşayamayacağı bir deneyim oluşturulması amaçlanıyor.

Atölye videosu: https://www.youtube.com/watch?v=A0Unf8rpvoQ&t=4s