Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi, Frank Bowling’in eserlerini Türkiye’de ilk kez sanatseverlerle buluşturuyor. Alistair Hicks küratörlüğünde hazırlanan “Frank Bowling: Yaratım ve Yıkım, Francis Bacon ve Victor Willing Müdahalesiyle” başlıklı sergi, 31 Ocak 2027’ye kadar Pera Müzesi’nde ziyaret edilebilecek.
“Frank Bowling: Yaratım ve Yıkım, Francis Bacon ve Victor Willing Müdahalesiyle”
Sergi
Küratör: Alistair Hicks
Tarih: 29 Eylül 2026 Salı – 31 Ocak 2027 Pazar
Yer: Pera Müzesi, Meşrutiyet Caddesi, Beyoğlu/İstanbul
Sergide Bowling’in yapıtlarına 20. yüzyılın figüratif ressamlarından Francis Bacon ve savaş sonrası Britanya ressamı Victor Willing’in eserleri eşlik ediyor. Alistair Hicks küratörlüğünde gerçekleşen “Frank Bowling: Yaratım ve Yıkım, Francis Bacon ve Victor Willing Müdahalesiyle”, üç sanatçının resmin olanaklarına verdiği farklı yanıtları bir araya getirirken izleyicileri, “Resim neye dönüşebilir?” sorusu üzerine düşünmeye çağırıyor.
Bowling’in kişisel tarih, göç, bellek ve mekânla kurduğu ilişki; Bacon’ın insan bedeniyle figür etrafında yoğunlaşan resimleri ve Willing’in portreyle figür resminden dışavurumcu bir dile açılan yapıtlarıyla birlikte okunuyor. Sergi, bu üç sanatçının eserleri arasındaki karşılaşma üzerinden figür ve soyutlama arasındaki ilişkileri görünür kılıyor. Küratör Alistair Hicks sergiye ilişkin şu değerlendirmeyi yapıyor: “Bu sergideki üç sanatçı da düzen ile kaos arasındaki ince çizginin daha fazla farkına varmamızı sağlıyor. Yaşama biçimimizi sorguluyorlar.”
“Frank Bowling: Yaratım ve Yıkım”, sanatçının üretim sürecini deneysellik, rastlantı ve yeniden keşfetme eksenlerinde ele alıyor. Sergi, Bowling’in resmi kesintisiz bir dönüşüm alanı olarak kuran yaklaşımını görünür kılıyor. Boyanın dökülmesi, akması, yüzeye nüfuz etmesi, katmanlanması ve farklı malzemelerle buluşması, Bowling’in kompozisyonlarını biçimlendiren yaratıcı hareket alanını oluşturuyor. Bu süreçte yaratım ile yıkım, düzen ile kaos, rastlantı ile kontrol aynı yüzeyde buluşuyor.
Sergide, Bowling’in 1960’lı yıllardan günümüze uzanan üretiminin farklı aşamaları ve ilk kez sergilenecek eserleri bir arada izlenebiliyor. Sanatçının çocukluk yıllarını geçirdiği Guyana’daki annesinin evi ve dükkânına ilişkin anıları, erken dönem çalışmalarının önemli kaynakları arasında yer alıyor. Benim Guyana’m (1966–1967), kişisel hafızayı canlı renk alanları, katmanlı imgeler ve kolaj unsurları aracılığıyla resimsel bir deneyime dönüştürüyor.
Bowling’in en önemli serilerinden biri olan Harita Resimleri (1967–1971), kıtaların siluetlerini geniş renk alanları içinde yeniden kuruyor. Sanatçı, harita imgesini göç, kimlik ve aidiyet duygularıyla birlikte ele alıyor. Guyana, Britanya ve Amerika Birleşik Devletleri arasında şekillenen yaşamı, bu eserlerde coğrafyayı kişisel bir hafıza alanına dönüştürüyor. Bowling’in son dönem eserleri, sanatçının uzun yıllar boyunca üzerinde çalıştığı meseleleri yeni teknikler ve malzemeler aracılığıyla sürdürdüğünü gösteriyor. Harita (2025), Sürgün (2025) ve Annemin Evine Yeniden Bakış (2026); mekân, bellek ve kimlik arasındaki ilişkiyi güncel bir resim diliyle ele alıyor.
Francis Bacon ve Victor Willing’in eserleri, sergide Bowling’in sanatsal yolculuğuna eşlik eden “müdahaleler” olarak yer alıyor. Bu karşılaşma, Bacon’ın beden ve figür araştırmalarıyla Willing’in portre ve figür resminden dışavurumcu bir dile açılan üretimini Bowling’in farklı dönemleriyle buluşturuyor. Böylece üç sanatçının resim anlayışları aynı bağlam içinde okunabiliyor. Bacon ve Willing’in diğer eserlerinin yanı sıra Bacon’ın Nü Etüt Çalışması (1952–1953) ve Lisa’nın Portresi (1956) ile Willing’in Baş VI (ya da Sarı Saç) (1985) adlı eserlerinin de yer aldığı seçki; üç sanatçının boya, beden, yüzey ve duygu arasındaki ilişkilerine odaklanıyor.
Hicks; Bacon ve Willing’in eserlerini, “Bowling’in resimleri arasında yolumuzu bulmamıza yardımcı olan birer pusula” olarak tanımlıyor. Bu pusulalar, Bowling’in sanatını kronolojik bir çizgi içinde izlemek yerine, farklı sanatçıların düşünceleri, etkileri ve karşılaşmaları üzerinden okumayı mümkün kılıyor. Sergi böylece üç ressamın kesişen yollarını, ayrışan resim dillerini ve resmin dönüşen olanaklarını aynı anlatı içinde buluşturuyor.
Sergi için hazırlanan Türkçe ve İngilizce katalog, Frank Bowling’in sanatını renk, malzeme, bellek, kimlik ve sanat tarihi eksenlerinde ele alan metinleri bir araya getiriyor. Alistair Hicks’in serginin kavramsal çerçevesini ve Bowling’in Francis Bacon ile Victor Willing’le kurduğu ilişkileri incelediği yazısının yanı sıra, Dilek H. Zadegan’ın Bowling’in renk anlayışını ele aldığı, Jessica Cerasi’nin ise sanatçının yaşamını ve göç deneyimini Harita serisinden eserleri üzerinden inceleyen metinleri katalogda yer alıyor.
Ayrıntılı bilgi için: www.peramuzesi.org.tr