Melike Abasıyanık Kurtiç’in sanatsal pratiğini merkezine yerleştiren “Kayada Büyüdüm Ben” isimli sergi, Galeri Nev işbirliğinde ve Galerist ev sahipliğinde, Kale Tasarım ve Sanat Merkezi’nin (KTSM) desteğiyle 15 Ocak’ta açılıyor.
“Kayada Büyüdüm Ben”
Sergi
Sanatçılar: Melike Abasıyanık Kurtiç, Anıl Saldıran, Burcu Yağcıoğlu, Deniz Aktaş, Ece Bal, Elif Uras, Gökhun Baltacı, İlhan Berk, Johanna Seidel, Thiago Rocha Pitta, Zeynep Kayan
Tarih: 15 Ocak 2026 Perşembe – 21 Şubat 2026 Cumartesi
Yer: Asmalı Mescit, Meşrutiyet Cd., Beyoğlu/İstanbul
2024 yılında Erimtan Arkeoloji ve Sanat Müzesi’nde gerçekleşen Bir Denizkestanesinin Anıları’nın ardından kurgulanan sergi, Abasıyanık Kurtiç’in eserlerini; onun düşünme biçimi, form anlayışı ve malzemeyle kurduğu ilişkiyle örtüşen sanatçıların üretimleriyle bir arada sunuyor. Bir Denizkestanesinin Anıları, sanatçının pratiğini içe doğru yoğunlaşan, katmanlı bir üretim alanı olarak ele alırken, Kayada Büyüdüm Ben bu evrenden taşan biçimlerin ve düşünsel yönelimlerin başka sanatçıların pratiklerinde nasıl yankılandığını araştırıyor.
Kayada Büyüdüm Ben, seramiklerini, sayısız desen, suluboya, fotoğraf ve yerleştirme ile besleyen ve bu malzemelerin birinden diğerine sürekli tercümeler yapan Abasıyanık ile pratiklerinde farklı kanallarda derinleşen sanatçıları bir araya getiriyor. Deniz Aktaş, Ece Bal, Gökhun Baltacı, İlhan Berk, Zeynep Kayan, Thiago Rocha Pitta, Anıl Saldıran, Johanna Seidel, Elif Uras ve Burcu Yağcıoğlu’nun eserlerine ev sahipliği yapan seçki, İlhan Berk’in daktilosundan dökülen mısralarla, Abasıyanık’ın bir başka kutsalına, yani edebiyata doğru da genişliyor. Böylece izleyiciler seramiğin kimi zaman zanaatkarlara mahsus değerlendirilen malzemesinin zenginliği ile tanışıyor, tüm açılımlarını deneyimliyor.
Sergide yer alan pratikler, hiyerarşik bir merkez–çevre ilişkisi kurmaktan ziyade, her birinin kendi dilini ve özerkliğini koruduğu çoğul bir karşılaşma zemini oluşturuyor. Bu karşılaşmalarda diğer sanatçıların üretimleri, Melike Abasıyanık Kurtiç’in işlerinde belirginleşen mükerrerlik, döngüsellik ve yineleme fikriyle ilişki kuruyor; kimi zaman biçimlerin birbirine yaklaşan hatları, kimi zaman imgesel akrabalıklar ve görsel mimikler aracılığıyla onun dünyasına eklemleniyor. Yineleme burada yalnızca takıntı ya da obsesyonun bir tezahürü olarak değil; formun kendi içine kıvrılarak çoğaldığı, küçük sapmalarla yön değiştirdiği ve anlamın sessizce hareket ettiği bir düşünme alanı olarak beliriyor.
Ayrıntılı bilgi için: www.galerist.com.tr