Buşra Tunç’un bir kazı alanı olarak yaklaştığı orta ölçekli seri üretim yapan bir sanayi kompleksindeki araştırmalarının çıktısı niteliğindeki sergisi “FİRE” (LEFTOVER), Haliç Sanat Fener Evleri 2’de 28 Haziran’a kadar devam ediyor.
“FİRE”
Sergi
Sanatçı: Buşra Tunç
Küratör: Ekmel Ertan
Tarih: 28 Nisan – 28 Haziran 2024
Yer: Haliç Sanat Fener Evleri 2, Fatih / İstanbul
Buşra Tunç’un uzun bir süredir devam ettiği bu araştırma; zamanın ve malzemenin tüm izlerinin, mimaride, insan bedenlerinde ve psikolojisinde gözlemlendiği metal işleme atölyeleri, boyahaneler, seri üretim plastik enjeksiyon atölyeleri gibi endüstriyel ortamları içeriyor. Üretimhanelerin manzaralarını oluşturan boya tozları, metal çapakları, oksidasyon, talaş ve fireler zamanla biriken jeolojik yapılar gibi davranışlar ortaya koyarken, bir taraftan çürümeye ve entropiye diğer yandan ona karşı koymaya çalışan bir üretim sürekliliğine işaret ediyor.
“FİRE” sergisi, sanayi arkeolojisinin buluntu nesneleri, endüstriyel kalıntılar, atölyelerin atmosferleri ile üretim sürecinde ortaya çıkan fireler ile ilgileniyor. Malzemenin dönüşmekte olduğu nesnenin formunu alması için ham maddeden kopan, fakat üretim hataları dolayısıyla ürüne dönüşemeyen kullanım dışı parçaların “hata” sonucu oluşan estetiği, malzemenin düşünülmemiş imkânlarını ve birlikte gelen kayıpları araştırıyor. “Artık olanın” nereye gittiği, hangi üretim döngülerine yeniden dahil olduğu, kendi ekonomisini ve sosyolojisini nasıl oluşturduğu, görünmeyen işgücü, aksayan zaman ve kayıp madde fikirleri etrafında şekilleniyor.
Sanatçı; sergi alanın alt katını artık üreten makinenin çalıştığı bir makine dairesi olarak kullanıyor. Video içerikler makinanın çalışması esnasında hammaddeyi alma, enjekte etme, kalıba dökme gibi süreçlerden parçalar içeriyor. Makinenin koordinatlarını yerleşiminde takip eden bu video çalışması, gösterdiği makine parçalarındaki titremeler, sarsıntılar, kenetlenme ve açılmalarda insan bedeniyle kurulan bağlantılar arıyor. Mekânın sirkülasyon alanına yerleşen üretim artıkları ile ana mekanda deneysel bir manzara oluşturmak üzere kurduğu konstrüksiyon üzerinden dökülen kauçuk zaiyatı Tunç’un günlük hayatımızı belirleyen normatif bağlamlarını ve işlevlerini sorgulamak için çalışmalarında kullandığı aksak malzemelere bir örnek gösteriyor.