Arredamento Mimarlık, Kasım-Aralık sayısında peyzaj tasarımı ve mimarlığının Türkiye’ye özgü sorunlarını tartışıyor.
Doğal çevreyi yapay olarak üretmek için bir tasarımsal etkinlik yapmanın, yani peyzaj mimarlığının doğuşu Barok çağda başlar. Bu bir devrimdir. Çünkü doğaya radikal biçimde müdahale ederek onu yepyeni bir biçimde düzenleyebilme ve disipline etme kavramı, aynı zamanda insanın doğa üzerinde egemenlik kurması fikrinin doğuşuyla bağlantılıdır. O noktadan itibaren özerk bir peyzaj mimarlığı tarihi yazılmaktadır. İngiliz manzara bahçesini icat edenler artık pratik bahçecilik el kitapları yazmak yerine, kuramsal arka planı olan çalışmalar yazacaklardı. Doğayı doğalmış gibi tasarlamanın anlamı üzerinde düşünüyorlardı. İnşai ve üslupsal içerikli, geleneksel denebilecek mimarlıkla son bağları da onlar kopardılar. Demek ki, 18. yüzyıldan beri böyle bir mimari tasarım türü var. Ortaya çıkışı eş zamanlı yaşanan mimarlığın mühendislikten ayrışması sürecine benzer bir değişimdir bu. Her ikisi de farklı biçimde devrimsel atılımlardır.
Türkiye’de bu mesleki kopuşun tarihi farklı bir seyir izlemiş olmalıdır. Burada geç 19. yüzyılda bile peyzaj tasarımı hala bahçecilik işi sayılıyordu. Bugünse artık mimarlık okullarının bir bileşeni hâline geldiği söylenebilir. Ne var ki, hâlâ kurumlaşma aşamasında olan bir pratiktir. Yeni yeni saygınlık kazanmakta, başlı başına mimari içerikli bir tasarımsal pratik olduğunun bilincine yeni varılmaktadır.
Disiplinin Türkiye’ye özgü sorunlarına yakından bakmayı amaçlayan dosyada; Deniz Aslan, Süveyda Bayraktar Atagür, Meltem Erdem Kaya, Zeynep Hagur Sorguç, Elif Çelik Tangör, Pınar Kesim Aktaş, Mehmet Cemil Aktaş, Barış Kalyoncuoğlu, Bahar Başer Kalyoncuoğlu, Seda Kurt Şengün, Yasin Çağatay Seçkin, Burcu Serdar Köknar, S. Elif Serdar Yakut, Zeynep Şahin Ercan ve Birge Yıldırım Okta’nın katkılarıyla peyzaj tasarımının Türkiye’deki kavranış ve üretilme biçimleri tartışılıyor.
Çimento Endüstrisi İşverenleri Sendikası’nın (ÇEİS) katkılarıyla yayınlanan “Opus Caementicium” başlıklı yazı dizisinin yeni bölümünde, Z. Canan Girgin 1848’de imâl edilen ilk beton teknenin ardından 1. ve 2. Dünya Savaşlarında üretimi yeniden canlanan beton gemilerin tarihine yakından bakıyor.
Kasım-Aralık sayısında Zeynep Turan, Depo’da 27 Eylül 2024-11 Ocak 2025 tarihleri arasında açık kalan “Üç Kapı” sergisini karşı görsellik ve adli mimarlık ilişkisi bağlamında irdeliyor. TEĞET’in Konya Büyükşehir Belediyesi’nin işverenliğinde hayata geçirdiği büyük ölçekli iki güncel yapısının incelendiği 367. sayıda ayrıca, Ayşen Savaş mimarlıkta “ölçek” sorunsalını geçtiğimiz yıl Berlin’de 10. yaşını kutlayan Museum für Architekturzeichnung (Mimarlık Çizimleri Müzesi) üzerinden tartışıyor.
Arredamento Mimarlık’ın eski ve yeni sayılarını rob389.com, shopier.com/binat, kirmizikedi.com, yemkitabevi.com adreslerinden ve YEM Kitabevi Kadıköy şubesinden satın alabilir; shopier.com/binat ve abonelikmerkezi.com adreslerinden ise Arredamento Mimarlık’a abone olabilirsiniz. Derginin 2017-2024 yıllarına ait sayılarına ise PressReader uygulaması üzerinden ulaşabilirsiniz.
Arredamento Mimarlık’ı Facebook, X, Instagram, LinkedIn hesaplarından takip edebilirsiniz.